«Όσο πιο ψηλά σηκώνεται το δάχτυλο της ηθικολογίας, τόσο μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει τι κάνει το άλλο χέρι.»

Τελικά, ποιος έφταιγε για το νερό;

Στις αρχές Αυγούστου, όταν η Παλιά Ασπροβάλτα έμενε χωρίς νερό, αιρετή της περιοχής είχε βρει τον ένοχο: τη ΔΕΥΑ και τον Δήμο Βόλβης.

Φωνές, καταγγελίες, μέχρι και αναφορές σε «Ρουβίκωνα» και εισαγγελέα.

Μόνο που οι έλεγχοι έφτασαν τελικά στη δική της παροχή.

Και εκεί, σύμφωνα με τη ΔΕΥΑB, βρέθηκε παράκαμψη του υδρομετρητή και νερό που καταναλωνόταν χωρίς να καταγράφεται και χωρίς να πληρώνεται. Για δεύτερη φορά.

Οπότε προκύπτει ένα πολύ ενδιαφέρον ερώτημα:
Την ώρα που κατήγγελλε ότι η Παλιά Ασπροβάλτα δεν είχε νερό, πόσο από το νερό του ίδιου δικτύου κατέληγε ανεξέλεγκτα στη δική της παροχή; Και πόσο συνέβαλε αυτό στο πρόβλημα για το οποίο κατηγορούσε τους άλλους;
Γιατί όταν το νερό δεν περνά από το ρολόι και δεν έρχεται λογαριασμός, η οικονομία μάλλον γίνεται… προαιρετική.

Όταν θεωρούσε υπεύθυνους τους άλλους, ζητούσε εισαγγελέα και Ρουβίκωνα. Τώρα που η υδροκλοπή διαπιστώθηκε στη δική της παροχή, μήπως να μας πει η ίδια ποιον πρέπει να καλέσει η ΔΕΥΑΒ;

Τελικά, πριν ψάχνεις τον ένοχο στο Δημαρχείο, καλό είναι να έχεις κοιτάξει πρώτα… το υδρόμετρο του σπιτιού σου.

Η κριτική είναι δικαίωμα. Η τήρηση των κανόνων είναι υποχρέωση.
Κάθε δημότης έχει το απόλυτο δικαίωμα να ασκεί κριτική στη ΔΕΥΑ Βόλβης και στον Δήμο. Έχει δικαίωμα να απαιτεί επαρκή υδροδότηση, άμεση αποκατάσταση των βλαβών και καλύτερες υπηρεσίες.
Όταν, όμως, κάποιος είναι αιρετός εκπρόσωπος των πολιτών, η ευθύνη του είναι ακόμη μεγαλύτερη. Δεν μπορεί να απαιτεί δημόσια την τήρηση των υποχρεώσεων των θεσμών και ταυτόχρονα να παραβιάζονται στην παροχή που αφορά την οικία του οι κανόνες που καλούνται να τηρήσουν όλοι οι υπόλοιποι δημότες.